Personas

Σύνθεση Πρότυπων Προσώπων και Κατανόηση των Μεταβάσεων


Η κατανόηση των ποικίλων και διαφορετικών διαδικασιών και εμπειριών που αντιμετωπίζουν ή κεφαλαιοποιούν αντίστοιχα οι νέοι και νέες στην Ευρώπη κατά τη διάρκεια των μεταβάσεων απαιτεί μια αφηγητική προσέγγιση, η οποία στη συνέχεια θα υποστηρίξει και τη δημιουργία σεναρίων και των κατάλληλων λογισμικών κοινωνικής δικτύωσης.

Η εν λόγω προσέγγιση θα υλοποιηθεί με τη βοήθεια των «Πρότυπων Προσώπων» (Personas)

Τα «Πρότυπα Πρόσωπα» είναι εικονικοί χαρακτήρες που δημιουργούνται προκειμένου να αναπαραστήσουν τους διαφορετικούς τύπους χρηστών που εμφανίζονται σε ένα συγκεκριμένο κοινό-στόχο, και έχουν συγκεκριμένες στάσεις ή / και συμπεριφορές όσον αφορά τη χρήση μιας ιστοσελίδας, μάρκας ή προϊόντος. Τα «Πρότυπα Πρόσωπα» μπορούν να θεωρηθούν εργαλεία ή ακόμα και μέθοδοι σχεδιασμού, που περιλαμβάνουν τους στόχους, τις επιθυμίες και τους περιορισμούς των χρηστών, και τα οποία καθοδηγούν τη λήψη των αποφάσεων για τον σχεδιασμό μιας υπηρεσίας, ενός προϊόντος ή ακόμα και την αλληλεπίδραση με μια ιστοσελίδα.

Ένα «πρότυπο πρόσωπο χρήστη» αποτελεί μια αναπαράσταση των στόχων και των συμπεριφορών ενός συνόλου πραγματικών χρηστών. Συνήθως, τα «πρότυπα πρόσωπα» συντίθενται από δεδομένα που συλλέγονται μέσω συνεντεύξεων με πραγματικούς χρήστες, και απεικονίζονται σε περιγραφές 1-2 σελίδων που περιλαμβάνουν συμπεριφορικά πρότυπα, στόχους, δεξιότητες, στάσεις, και χαρακτηριστικά του περιβάλλοντος, συνοδευόμενα από κάποια φανταστικά προσωπικά χαρακτηριστικά τα οποία προσδίδουν στο «πρότυπο πρόσωπο» πραγματικό χαρακτήρα. Επιπλέον, ενσωματώνουν τα κίνητρα των χρηστών, τις προσδοκίες και τους στόχους τους τα οποία και επηρεάζουν τη συμπεριφορά τους στο ψηφιακό περιβάλλον. Για το σκοπό αυτό τα «πρότυπα πρόσωπα» διαθέτουν συνήθως ένα πραγματικό όνομα και φωτογραφία (Calabria, 2004).

Τα «πρότυπα πρόσωπα» πρέπει να βασίζονται σε έρευνα πάνω σε πραγματικούς χρήστες και όχι αποκλειστικά στη φαντασία του ερευνητή. Τα πραγματικά δεδομένα επιτρέπουν στους σχεδιαστές να αποφύγουν τη δημιουργία στερεοτύπων τα οποία και βρίσκονται αρκετά μακριά από την πραγματικότητα. Η Tina Calabria (2004) υποστηρίζει ότι τα «πρότυπα πρόσωπα» δημιουργούνται εύκολα και γρήγορα, υποκαθιστούν τη χρονοβόρα ανάγκη απεικόνισης των χαρακτηριστικών του συνόλου των χρηστών, και επιτυγχάνουν παράλληλα την καταγραφή των πραγματικών και όχι των επιθυμητών (από τους χρήστες) απαιτήσεων.